Kindcentrum studieconferentie

Omschrijving

Veel kinderopvang- en onderwijsorganisaties zijn begonnen aan de ontwikkeling van een integraal kindcentrum. Dat lukt aardig, maar vraagt ook verandering op een dieper niveau, een transitie. Wat vraagt dit eigenlijk van de betrokken besturen?

Er is altijd veel aandacht geweest voor veranderingen die nodig zijn op locatieniveau om een kindcentrum te creëren, een school die samenwerkt met een kinderopvanglocatie. Maar op de Studieconferentie Kindcentrum op 11 december 2025 in Amsterdam hebben bestuurders, toezichthouders, directeuren, wetenschappers en beleidsmakers uit opvang en onderwijs gezamenlijk het vergrootglas gelegd op de bestuurlijke opgave: wat moeten besturen weten én doen om deze complexe transitie succesvol te laten verlopen?
Open samenwerking en het gezamenlijke gesprek blijken de basis. En er is de valkuil dat scholen leidend zijn in het proces, terwijl schoolbesturen wel profiteren van de pedagogische kennis van de kinderopvang. Ook niet vergeten mag worden dat het kind centraal staat. Tijdens de dag is er de gezamenlijke wil om ‘de knop om te zetten’. De focus ligt niet langer op de belemmeringen, maar op de bezielde vraag: hoe gaan we het sámen doen voor het kind?

Overweldigende opkomst
De skyline van de Amsterdamse Zuidas biedt een inspirerend decor voor deze conferentie met een uitdagend programma, ontwikkeld in nauwe samenwerking met Gijs van Rozendaal, Frank Studulski en uitgeverij SWP. De opkomst is overweldigend: in plaats van de verwachte honderd deelnemers zijn er maar liefst tweehonderd aanwezigen en er is zelfs een wachtlijst. Dit onderstreept hoe actueel en levendig het onderwerp is binnen de sector.
De dag wordt geopend door dagvoorzitter René Peeters, voorzitter van het hoofdbestuur van Humanitas. De conferentie start daarna met een inspirerende presentatie over transitie in organisaties door Eric Koenen, begeleider van raden van bestuur in samenwerkings- en transitievraagstukken. 
Zijn rode draad is helder: ‘Samen werken en verhalen bouwen.’ Met humor en kunst neemt Koenen het publiek mee langs een reeks belangrijke inzichten. Hij benadrukt dat niet de vooraf uitgestippelde route leidend is, maar juist het gezamenlijke gesprek en inzicht in de verschillende contexten van een transitie. Essentieel daarbij is collectief samenwerken. De krachtige uitspraak ‘cultuur wint van structuur’ blijft hangen en wordt door veel deelnemers aan het eind van de dag geciteerd.

Koenen deelt ook een prachtige metafoor: schilderijen worden afgemaakt door degene die ernaar kijkt. Zelfs de beroemde Nachtwacht van Rembrandt van Rijn krijgt zijn ware betekenis pas na de dood van de schilder. Hiermee geeft Koenen mee hoe belangrijk een langetermijnvisie en interpretatie zijn bij het vormgeven van de kindcentrumtransitie.